100 Yıl olmuş. Tam tamına 1200 ay. Yüz yıl önce, 6 Mart 1921’de Koçgiri bölgesinde, [bugünkü Sivas-Zara merkezli Kürt (Kırdaské değil, Zaza), Kızılbaş aşiret yerleşimleri] “muhtariyet” talebiyle başkaldırılarını, genç Ankara Hükümeti’nin “iç pazar”ın “bölünme sendromu”nu ve beri tarafta otoritesini gösterme ve “otonomi” heveslerini kanla ateşle bastırma girişimi..!
Sakallı Nurettin Paşa komutasında Ankara’dan sevk edilen Merkez Ordusu ve MAH’çı eşkıya Topal Osman’ın sevk ve idaresindeki Giresun Taburlarının beraberce kotardıkları, “taktil”, “temdin” ve “tedip” harekâtıdır. Yerleşim yerleri, köyler yakılmış, bine yakın Kürt İnsanı katledilmiştir!
Üç buçuk ay sürmüş. 1200 ayın yanında esamisi bile okunmaz bir süre! Ancak ne ki, Kürtlerin dili lâl olmuş olsa da, insanlar derin acılarını içlerine akıtsa da , “Koçgiri Tertelesi” adı altında bugün de sürüyor anmaları… Ve Kürtler “29. İsyan”larını sürdürüyorlar!
Zaten “derin acılar dilsizdir!” (L.A. Seneca) Sadece yaşanır..!