Grev

Yunanistan’da genel grev olur. Orada kendine benim diyen herkes 67 diktasına cansiperâne direnmişti. Cunta devrilince “bütün kurumları ve kurallarıyla” demokrasi geldi, Yunanistan ondan sonra AB’ye üye oldu.

Bizde grev olmuyor. Çünkü bizde darbeye direnilmiyor. Darbecilere biat ediliyor... Bizde grev yapmak için önce AB’ye üye olmak gerekiyor!

The Boss!

“Kuvvetler ayrılığı” denilen “ilke” pratikte çoktan tarihe karışmış, efsane olmuştur. Sade bizde de değil, her yerde. İşte Mim Ali Şahin Bey’in hâli pür melâli. Allah düşmanının başına getirmesin!

AB ve Yunanistan

Böyle şey olamazmış. Almanlar eşek gibi çalışıyor, Yunanlılar vur patlasın çal oynasın keyiflerine bakıyormuş. Oh ne âlâ imiş! Sıksınlar kemerlerini de şimdi görsünlermiş günlerini!

AB yönetici kastından ve onu izleyen medyadan bu “hikmet”i olduğu gibi buraya aktaran bizim medyamızda bir tek aykırı ses işittiniz mi?

Böyledirler. Kalın kafalı ve kalpsiz... Kapitalist “erdem”lerden başkasına akılları yatmaz, gönülleri akmaz.

İyi ki Yunan emekçilerinin zoru başlarındaki hükümetleri AB’nin Maastricht kriterlerini boşlamaya sevketmiş de, komşuda ahali Kopenhag kriterlerinin bi parça tadını çıkarmış. Helâl olsun!

İş bilenin, kılıç kuşananın!

Darısı başınıza diyelim ama...

Nerdeee..?

Polis, biber gazı, ateşli silah ve bir bakan!

Kim kimden ne anlayışı bekliyor, Allahaşkına?

Bu içişleri bakanı geçen ay malûm suyuna tirit “açılım” vaazlarından birinde sorular üzerine ne dedi? Polis, “mecburiyetten” biber gazı sıkıyor, kalabalıkları zaptetmek için çok gayret sarfediyor, ama silah sıkmıyor demedi mi? Öyle dedi ve ardından ekledi: “Silah sıktırmıyoruz yani...”

Bu lâfı işiten ne anlar?

Ankara’da işçileri gazlatan içişleri bakanıyla Kürt sorununu çözüyoruz diye Kürt belediye başkanlarını tutuklatıp ellerine kelepçe vurdurarak meydanlarda teşhir eden içişleri bakanının aynı hükümetin aynı içişleri bakanı olması tesadüf mü, yoksa Rabbimizin bize bir lûtfu mu?

İçişleri Bakanı

İçişleri Bakanı, gözünü kırpmadan, “Kıyamet kopsa yalan söylemem!” dedi.

Niçün T.C.’ye içişleri bakanı olmuş ki?

Gergedanlaşmak

Ankara’da Tekel işçileri... Bütün yurtta demiryolu işçileri... Yine İstanbul’da itfaiyeciler... ve daha başkaları. Ekmek parası ve biraz hakkaniyet için hareket hâlindeydiler. Hükümet de polisiyle ve bütün bakanları ve bürokratlarıyla onlara karşı, biber gazıyla, panzehirleriyle ve kürsü hezeyanlarıyla harekete geçmişti.

Ankara’da olanlar bardağı taşırdı. AKP iktidarının iç yüzü de, dış yüzü de ayan beyan görüldü. Bir kere daha! AKP’de “demokratik/ özgürlükçü” bir potansiyel ve duruş görüpde ona bu yönde misyon atfedenlerin gözü nihayet açılmış mıdır? Açılmamıştır! Onlar sömürünün damardan fedaileri, emeğin ve özgürlüğün grev kırıcılarıdır. Aralarında, “Keşke küresel sermaye Afrika’ya daha çok girse ve Afrika halkı daha çok sömürülse de o halkın karnı biraz doysa!” diyen insansever yaratıklar vardır!

Kimileri de var ki –her akşam vakti TV ekranında arz-ı endam ederek millete vaaz çeken Mehmet Barlas gibileri– “Eh, evet, yani, ne diyeyim... bundan önceki hangi hükümet böyle değildi ki” diye mırın kırın etmekte. Böylelerinin gözlerindeki anlayış ve sempati/empati gülücüklerine bakmayın siz. Paçalarından mürailikle karışık habaset akıyor! “Boşuna uğraşmayın, güçlüler her zaman, her yerde güçsüzleri yer, dünyanın raconu budur, işte o kadar!” diyorlar.

Bugünkü sorumluların işlediği suçlar karşısında durmadan dünkü sorumluların suçlarını hatırlatmak, geleni gidenin suçuna atıfla kendi suçundan tenzih etmektir. O gergedan, bu gergedan; zaten hepsi gergedandı diyerek herkesi gergedanlaşmaya teşviktir.

Sorun şudur: Dünya gergedanlara bırakılacak mı, bırakılmayacak mı?

Kristof Kolomb’un yumurtası... ya da yumurtayı kıç üstü oturtmak için

Güvenlikçi ve korumalara karşı önceden tedbirli olmak gerekir. En etkili ve yerinde tedbir, kişiyi dinlemeye oturanların olabildiğince korumalar ve güvenlikçilerden ibaret olmasını sağlamaktır...

Bir de, ısrar ve sebat ister.

Çoğu kez günde beş vakit!

Alis harikalar diyarında

Siyasi partilerin kapatılmasına bundan böyle TBMM’den izin çıkacak denildi.

Harika!

AKP’lilerin ve AKP yandaşı demokratların hayatî önem atfettiği “anayasa reformu”nun en “fantastik” maddesi.

Hayırlara vesile olacak, besbelli!

Mal bulmuş bezirgân etiği

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti’nin bir üyesi geçen aylarda bir gün, İsviçre’deki halk oylaması sonrasında, hiç vakit geçirmeden cûşa geldi ve bütün İslam âlemine, “İsviçre bankalarındaki paralarınızı çekin ve Türkiye bankalarına yatırın!” çağrısı çıkardı!

Nasıl, beğendiniz mi, bu ülkenin bir bakanının –kılığına kalıbına bakılıp da Avrupalıların karşısına AB müzakerecisi diye çıkarılan birinin– ülke ekonomisinin çıkarı uğruna göğsünü gere gere sergilediği fırsatçılığı..?

Gerçi, dediği arada kaynadı gitti ama, bakan olacak kişi bunu düşünmüş ve beyan etmekten çekinmemişti, siz ona bakın...

Bu türden uyanık bakanlarımız oldukça sırtımızın yere gelmeyeceği muhakkakdır. Hattâ, bırakın “Yeni Osmanlı”cı hegemonya arayışlarını filan, eski Osmanlı’nın kendisini bile bu gidişle dünyanın başına hortlatırız, alimallah!

Bu çağrı ile Türkiye siyasetinin yeni parlayan yıldızı Davutoğlu’nun derin stratejik teorileri arasındaki sığ parallellik dikkatinizi çekmediyse... çeksin!

Cami minaresinin –bir parça dolaylı da olsa– daha ne hayırlara vesile olacağı şimdiden anlaşılıyor.

Basbayağı kasıt!

Emniyet soruşturmasında, Hrant Dink cinayeti soruşturmasında görev ihmali olmadığı sonucu çıkmış! Cinayette basbayağı kasıt olduğunun bundan âlâ kanıtı mı olur?

Bu konuya önceki sayılarımızda değinmiştik. Bundan sonra da değineceğimiz anlaşılıyor. Cinayetin sorumlusu yüksek devlet memurları kendilerini temize çıkarmak için ikide bir bu tür soruşturmalarla tarihe not düşmekte niçün bu kadar ısrarlılar?