Despot

roboski-bwDespot değil de ya ne?

Başımıza despot kesilmeye hevesli bir büyük reis.

Büyük reisin kahramanlarından biri kim? Mütevaffa Turgut Özal! Süleyman Demirel’in “ Çankaya’nın Şişmanı” diye alaya aldığı zat. O da büyük reisin yapmak istediklerini yapmaya kalkmıştı da her şeyi yüzüne gözüne bulaştırmış ve kahrından vefat etmişti. “Arada bir Anayasa’yı çiğnemekten ne çıkar. Alışırsınız, alışırsınız...” demişti de hakikaten alışılmıştı. Nicedir başımıza tünemiş olan AKP devletinin o kabil işlerine katlanmayı da bizler basbayağı alışkanlık haline getirdik. Sorun bizde. Kimin neye heveslendiğinde değil.

Nereye kadar?

Mesela Roboski’de olanların –düpedüz bir Kürt katliamı– fiilen ve RESMEN üstü örtülüp unutturulmuş olmasına kadar!

Asla unutulamayacak böyle bir olayı unutmamış olması gerekenler unuttular işte. Ama büyük reis unutmadı. O unutmaz. Unutturur. Unutturmak mesleğinin avadanlıklarındandır. Şimdi işi olanca resmiyeti ile “ açık ve seçik” despotluğa kadar götürmek istemesinin nedenleri arasında bu da var. Daha şimdiden ona despot diyenlere ve ileride diyecek olanlara ağza alınmayacak galiz küfürlerle gözdağı veriyor. Siyasette inandığı tek bir düstur var: Demokrasiymiş, özgürlükmüş... boş ver! Elini uzatırsan kolunu kaparlar... Daha ne gerekiyor despotluğa heveslenmesi için?

Ona despot diyenlere “Alçaklar!” diye saldırmayı siyaset sanıyor. İkinin biri “Sandık! Sandık!” diye ortalığı bir birine katarken sandıktan yalnız kendisine çıkan oyları oy sayıyor. (Bu anlayışın önümüzdekı seçim sonuçlarının kesinleşmesinde kuvveden fiile geçme olasılığı büyüktür. Despotlar ve despotluğa heveslenenler seçim sonuçlarıyla çocuk oyuncağı gibi oynamaya bayılırlar. Bunu kendilerine hak bellerler. Büyük reise ve avenesine göre, sandık ve AKP var olduktan sonra geriye kalan her şey teferruattır!)

Despotluğa hazırlanan büyük reisin herkese Roboski’yi unutturmak istemesinin bir rasyoneli, anlaşılabilir gerekçesi elbette var. Roboski’de olanları dahi unutacak kadar AKP devletinin suçlarına –onlara ortak olurcasına!– alışmış olmanın rasyonali ne olabilir?