İki yol

İki yol var. Biri, Barış'tan Çözüm'e. Diğeri, Çözüm'den Barış'a. En doğrusu, barışın kalıcı olması ihtimalinin daha yüksek olduğu ikinci yol. Ne ki o yol netameli. İnsanlar bir an önce barış olsun istiyor. Her Allahın günü ölüm gösterilmekten herkes yıldı, usandı. Bu kadar acı yetti.

Barış'tan yola çıkılacak. Başka yolu yok. Barışta daha kim bilir kaç yıl havanda kan dövmenin sonu gelmeli. Bunun için herkes ısrarlı ve kararlı olmalı. Çözüm'e ne zaman, nasıl, nerde ulaşılır? Onu göreceğiz. Ne ki, nasıl olacak olursa olsun Kürt halkı –Kürt ulusu– eninde sonunda nasıl yaşamak istiyorsa öyle yaşayacak.

Çözüm'ün bir uzun vâde "ütopik" perspektifi var, bir de çözüm unsurlarını –onlar neyse– en baştan, Barış' la birlikte içermesi kaçınılmaz reel politiği. Barışla birlikte memleketin başımızdaki AKP iktidarı ile demokratikleşmeye başlayacağı safsatasına kanmamakta, sorunu Kürtlerin diledikleri gibi yaşama özlemi ardında mevzilenen karmaşık niyet ve tasavvurları gözeterek irdelemekte yarar var.